Transport Sanitarny
Transport sanitarny odgrywa kluczową rolę w systemie ochrony zdrowia, pozwalając pacjentom dotrzeć do placówek medycznych w sposób bezpieczny i zgodny z ich potrzebami zdrowotnymi:
- jest wskazany ze względów medycznych – jego zasadność ocenia lekarz
- zapewnia ciągłość leczenia, umożliwiając pacjentowi dostęp do niezbędnych świadczeń zdrowotnych.
- gwarantuje najkrótszy czas przewozu dostosowany do stanu zdrowia pacjenta.
Bezpłatny transport sanitarny
Pacjent z niepełnosprawnością ruchową uniemożliwiającą korzystanie z transportu publicznego ma prawo do bezpłatnego przewozu transportem sanitarnym do najbliższego podmiotu leczniczego realizującego wskazane świadczenia medyczne, tam i z powrotem, jeśli konieczne jest:
- natychmiastowe podjęcie leczenia – gdy stan zdrowia wymaga pilnej interwencji medycznej,
- zachowanie ciągłości leczenia – gdy regularne wizyty w placówce medycznej są niezbędne do dalszego leczenia.
Częściowo odpłatny transport sanitarny
- transport bezpłatny – przysługuje osobom z dysfunkcją narządu ruchu uniemożliwiającą korzystanie ze środków transportu publicznego bez względu na schorzenie pacjenta,
- transport częściowo lub pełnopłatny przysługuje osobom ze schorzeniami, u których nie występuje niepełnosprawność wynikająca z dysfunkcji narządu ruchu.
Wykaz jednostek chorobowych uprawniających świadczeniobiorcę do ubiegania się o możliwość skorzystania z przejazdu środkami transportu sanitarnego dla celów medycznych (z wyjątkiem stanów nagłego zagrożenia lub życia) za pełną lub częściowo odpłatnością, jest następujący:
- choroby krwi i narządów krwiotwórczych,
- choroby nowotworowe,
- choroby oczu,
- choroby przemiany materii,
- choroby psychiczne i zaburzenia zachowania,
- choroby skóry i tkanki podskórnej,
- choroby układu krążenia,
- choroby układu moczowo-płciowego,
- choroby układu nerwowego,
- choroby układu oddechowego,
- choroby układu ruchu,
- choroby układu trawiennego,
- choroby układu wydzielania wewnętrznego,
- choroby zakaźne i pasożytnicze,
- urazy i zatrucia,
- wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
W zależności bowiem od wskazań medycznych, określa się dwa stopnie niesprawności:
- niesprawność I stopnia – do której zalicza się osobę zdolną do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby i zdolną do korzystania ze środków transportu publicznego. Tu pacjent ponosi pełny koszt przewozu środkiem transportu sanitarnego (100 procent);
- niesprawność II stopnia – do której zalicza się osobę zdolną do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymagającą przy korzystaniu ze środków transportu publicznego pomocy innej osoby lub wymagającą korzystania z pojazdów dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych. W tym przypadku udział pacjenta w kosztach transportu wynosi 60 procent.
Informacje organizacyjne
Przewozy pacjentów realizowane są na podstawie zlecenia wystawionego przez lekarza Podstawowej Opieki Zdrowotnej.
Przy umawianiu transportu wymagane będą poniższe informacje, które będą wskazane na wystawionym przez lekarza zleceniu:
- skąd dokąd ma odbyć się przewóz (adresy, nazwy jednostek docelowych);
- w jakiej pozycji może podróżować pacjent (siedzącej czy leżącej);
- którego dnia i w jakich godzinach musi dotrzeć na miejsce (zaplanowana wizyta);
- o przeciwskazaniach do odbycia przewozu
Umów transport sanitarny:
Źródło: Strona NFZ, Poradnik Pacjenta: Transport sanitarny w ramach NFZ, kiedy i komu przysługuje?
